Uit : kerstboodschap van Jan bij EB
2010 moeten we eigenlijk maar snel vergeten, zo heb ik het afgelopen jaar vele malen gedacht.
Het jaar is al bijna voorbij, soms voorbij gevlogen, soms met het idee dat het maar niet begonnen was.
Ik zie ons vorig jaar nog afscheid nemen van Peter op kantoor, mij niet beseffende dat we eigenlijk ook begonnen waren aan het afscheid van Sander. Wat vinden we het eigenlijk belangrijk om met elkaar stil te staan, ook al kunnen we dat niet iedere dag bij de dingen waar we mee bezig zijn. Daarom ook nu in het meest verdrietige jaar uit ons leven het samenzijn. Niet omdat het moet, maar omdat het belangrijk is met elkaar.
Ik wil daarom allereerst iets kwijt over Sander als vader en vanuit ons gezin. Het overlijden van Sander houdt ons als vader, moeder en zijn zusjes en oma iedere dag bezig. Hoe heeft het kunnen gebeuren ? Hadden we ergens beter kunnen opletten ?? Wat als wat als?? Allemaal vragen die geen antwoord hebben, maar wel het gevoel en gemis weergegeven dat we dagelijks voelen.
Hoe gaat het met jullie vroeg Rogier vorige week. Soms is het niet helemaal zichtbaar hoe het met jullie gaat, voegde hij eraan toe. Ons verdriet en het missen kent eigenlijk geen maat. Hoezeer wij proberen soms de goede kant op te pakken, hoezeer we met elkaar bezig zijn om te kijken wat we van Sander kunnen opsteken en leren, het gemis van waar is mijn broertje?? Waarom belt hij niet?? En Pa, zou jij je aanpak niet eens kunnen veranderen ?? Allemaal vragen die iedere keer anders geformuleerd bij een ieder van ons door het hart heensnijden.
Wij voelen het overlijden van Sander als een stevig onrecht, een standrechtelijke executie zei een van onze vrienden en alle superlatieven die horen bij het verlies.
Hoe het loopt weten we af en toe zelf niet ? De laatste weken vallen ons allemaal geweldig zwaar, voor mijzelf geld dat ik af en toe lood in mijn benen heb en soms mis ik net de energie.
Wij missen Sander iedere dag, ieder uur en iedere seconde. Toch proberen we actief over Sander te praten, goed en deels ook anders op te pakken wat we doen en verder te gaan waar het leven ook verder gaat.
Het is fijn om deze dingen met elkaar te delen, want zonder iedereen die Sander en ons een goed hart toedragen hadden we het niet gered.
Wat maken we dan mee in dit jaar ?
1. Sander is iedere dag niet aanwezig, maar bemoeit zich wel met ons. Hoe dan ? Door allerlei boodschappen, boodschappers en acties. We hebben twee hondjes, Sem en Bo . Bo is een diva en Sem is een wildebras. Zodra iemand van ons gezin verdrietig is en ergens stil gaat zitten komt niet Bo langs, maar Sem. Als het nodig is de hele dag of de gehele avond. Voelt Sem ons verdriet of stuurt Sander ons de hond langs? We weten het niet, maar dat maakt ook niet uit. Fijn is dat Sem ons troost en dat wij daardoor tegen elkaar zeggen, kijk daar is-tie weer.
2. Een van de eerste dingen die we dit jaar tegenkwamen waren de bijzondere fotootjes, waarbij Sander bij het nakijken van de foto’s bij ons staat. Dit ontdekten we in januari.
3. Ik zat eind januari in Marja haar ECI digiding te kijken toen er opeens een boek via een pop-up menu naar binnen schoot met als titel : De dood van mijn zoon. Het boek was van 1974 en was geschreven door een advocaat wiens zoon verongelukte voor zijn ogen en die dezelfde fotootjes had als wij en het boek beschrijft hoe zijn leven met zijn zoon verder ging. Het boek was van 1974 en lag al sinds die tijd bij de ECI klaar. Voor mij ??
4. Een van onze zakelijke relaties zei in februari tegen mij: ik heb twee boodschappen van je zoon ?? Ik vroeg of hij wellicht gebeld had ?? Nee, zei hij ik werd vannacht wakker en…. En dan heb ik het nog maar niet over al die andere klanten die ons op de een of andere manier helpen.
5. Jullie weten wellicht wij als gezin contact hebben met een tweetal mediamieke personen : Trudy en Keimpe. Ook via hen, in het begin dacht ik echt dat deze mensen van een andere planeet kwamen, hebben we stevige boodschappen gekregen van Sander. De eerste keer was op 19 januari, toen Keimpe mij aanspoorde, sorry Sander, om weer eens aan het werk te gaan anders kwam er van een positief EB zakelijk jaar niets terecht. Dezelfde ervaring hebben Marja, Manon en Rosanne gehad.
Wij geloven niet meer in toeval, maar vooral in dat de dingen je kunnen toevallen. Niet dat je leven daar direct beter door wordt, maar wel dat de dingen wellicht meer hun loop hebben dan wij hadden bedacht.
6. Zijn we hier wijzer van geworden ?? Ja en nee. Ja, omdat overledenen boodschappen kunnen doorgeven, waar wij wellicht zo naar hunkeren. Ook ja, omdat we dingen doorkrijgen die wij alleen en alleen kunnen weten. Nee, omdat uiteindelijk ieder mens zelf bepaalt hoe je tegen dingen aankijkt en of je voldoende sensitiviteit hebt om te leren omgaan met je verdriet en ontreddering.
7. Welke boodschappen heeft Sander voor ons als gezin ?? Pak de draad op, ga aan de slag met jezelf en met je werk en wees ervan verzekerd dat ik er altijd ben. Gebeld worden door mensen op het juiste ogenblik en met de juiste vragen is iedere dag heel bijzonder.
8. Nog een voorbeeldje, niet als laatste, maar ook om te illustreren van hoe het leven zijn loop heeft. Een van Sander zijn beste vrienden uit zijn jeugd heet Pong, kind van een Chinese vader en een Duitse moeder. Pong is ondertussen onderwijzer geworden, getrouwd met Monica en heeft onlangs een zoon gehad. Zijn zoon heet en daar begon onze verbazing Sem Sander. Nou Sander begrijpen we nog wel, maar Sem heet ons tweede hondje. Jullie begrijpen onze verbazing. Sander OK, maar Sem daar ook in betrekken?? Nou, ja, overigens weet Pong niet dat we een hond hebben die Sem heet. Hoeft ook niet.
9. We zijn zoekende, je zou kunnen zeggen dat dit altijd goed is en we merken dat dit veel met ons doet en ook dingen veranderd. Als papa en vanuit mijzelf, als mama en Marja, als ouders, als Rosanne en als Manon, maar ook als zusjes en natuurlijk ook als gezin. En dat geldt ook voor zijn vrienden en vriendin. Dat niets meer ooit hetzelfde is of blijft hebben we wel door. Hoe we samen met zijn viertjes en met oma en verliefden dit weer oppakken zal de tijd leren.